Aile

Taşınma, yolculuk, harcanacak paralar, kurulacak programlar, düzenlenecek minik dolaplar ve akıl tutulmalarının içinden... yaşamak güzel şey!

Sevgili Tibetciğimize kavuşmamıza çok az bir zaman kaldı. Belki hamileliğimin verdiği fazladan duygularında esiri oldum bilmiyorum ama fotoğraflarına baktığım zaman bile gözlerim doluyor artık. Burnumun direği sızlıyor.
Gurbet dedikleri eskide kaldı diyorlar. Hani çok iletişim, çok insan ya..
Yalan..

Sanki tutunmadan, dokunmadan yanında hissedebiliyorsun da. Ben yapamıyorum en azından yapabilen varsa ve bana öğretirse çok sevinirim.

Aile bağlarının yerini hiç birşey tutamadığı bir hayatım var. Konuştuğum insanlar içinde hiç bir önemi olmayan ufak detaylar benim için çok ama çok önemli. Bayram sabahı aynı evi solumak, aynı demlikten çay içmek gibi.

Giderek büyüyen, büyüdükçe güzelleşen ailemizin bir arada olduğu her an, nefes almak bile kutsallaşıyor sanki.

Yarın işe gelmeyecek olmak oldukça iyi bir mutluluk sebebi.
Blogda yeniyim evet ama biraz çeşitlilik katmak adına belki yarın yapacağım bir kaç çeşit oburluk malzemeleri paylaşabilirim..

Yaşasın yemek yemek!